https://doi.org/10.21697/wsp.2026.1.06
W niniejszym artykule analizujemy fundamentalną sprzeczność między afirmacją jednostki a utrzymującymi się normami społecznymi we współ- czesnym Burkina Faso. W obliczu presji globalizacji i dziedzictwa postko- lonialnego społeczeństwa Burkina Faso są areną nieustannych negocjacji między dążeniami do osobistej autonomii a fundamentalnymi obowiązkami zbiorowymi. Opierając się na ramach teoretycznych łączących socjologię (antropologię), filozofię społeczną i doktrynę społeczną Kościoła, anali- zujemy tę dialektykę wykraczając poza proste przeciwstawienie tradycji i nowoczesności. Metodologia opiera się na jakościowej analizie dokumen- tacyjnej zbioru źródeł akademickich, religijnych i medialnych. Analiza przebiega w trzech etapach: badanie filarów obowiązku wspólnotowego (tradycyjne struktury, mądrość zbiorowa i ludowa, religie, sankaristyczne dziedzictwo polityczne), badanie wektorów indywidualnych aspiracji (edu- kacja, urbanizacja, przedsiębiorczość) oraz identyfikacja obszarów napięć (konflikty pokoleniowe, religijne, ekonomiczne). Głównym wnioskiem jest to, że napięcie to skupia się wokół rywalizacji między dwiema „gospodar- kami moralnymi”: jedną – wspólnotową i redystrybucyjną; drugą – indy- widualistyczną i akumulacyjną. Daleko od zwycięstwa indywidualizmu obserwujemy przekształcenie form solidarności, w których jednostki po- szukujące autonomii i sensu znajdują w nowych, często religijnych ramach, innowacyjne sposoby łączenia jaźni i zbiorowości.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
English
Język Polski
Italiano
Français (France)