https://doi.org/10.21697/stv.16510
Artykuł porusza zagadnienie funkcjonowania prymatu papieskiego wobec Kościoła w Antiochii w III wieku. Opisuje kontrowersję związaną z teologicznymi błędami oraz prawomocnością biskupstwa Pawła z Samosaty, w której decydujący udział odegrał Kościół w Rzymie. Na podstawie relacji z jej przebiegu – zaczerpniętej od Euzebiusza z Cezarei – wynika, że cesarz Aurelian powierzył ostateczny osąd w tej sprawie biskupowi Rzymu i jego synodowi, złożonego z episkopatu Italii. Wobec tego, papież Feliks I rozstrzygnął ten dyscyplinarny spór na korzyść następcy Domnusa, Tymoteusza, opowiadając się przeciwko Pawłowi z Samosaty. W artykule została podjęta próba stworzenia syntetycznej wizji sformułowanego w temacie zagadnienia, jednocześnie odpowiadając na pewne kontrargumenty wystosowane przez innych badaczy nie podzielających takiego odczytania faktów historycznych.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.