Opublikowane: 2024-06-30

Narodziny rodzica – o byciu pedagogiem własnego dziecka

Michał Paluch
Uniwersyteckie Czasopismo Socjologiczne
Dział: Artykuły
https://doi.org/10.21697/ucs.2024.33.1.03

Abstrakt

Tytuł artykułu wskazuje na dwuwymiarową i dwuetapową problematykę badań: 1. kształtowania się nowej tożsamości, dosłownie „narodzin-innego-siebie” jako rodzica; 2. przyjęcia stanowiska wobec bycia lub niebycia – nie tyle rodzicem nominalnie, co rodzicem-pedagogiem. Wnioski badawcze zostały wyprowadzane metodą analizy i problematyzacji egzystencjalnej, opartej na ontologiczno-agatologicznej ramie teoretycznej. Wskazano w ten sposób na możliwość zdefiniowania doświadczenia „rodzicielstwa wystarczająco dobrego”, łącząc je z pedagogicznym credo wyrażonym w słowach: „Dobro mojego dziecka jest na tyle dobrem, na ile staje się moim darem dla innych i dla świata”. Zaakcentowanie zaimka dzierżawczego „mojego – moim” nie informuje tu o stanie posiadania „kogoś”, ale o źródle (centrum) doświadczania odpowiedzialności za życie własne i innych. Zaproponowane podejście otwiera perspektywę krytycznej analizy postaw rodzicielskich akcentujących jedynie interes własny dorosłego i jego dziecka.

Słowa kluczowe:

rodzic, pedagog, dobro, odpowiedzialność, świat

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Paluch, M. (2024). Narodziny rodzica – o byciu pedagogiem własnego dziecka. Uniwersyteckie Czasopismo Socjologiczne, 33(1), 17–28. https://doi.org/10.21697/ucs.2024.33.1.03

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.