https://doi.org/10.21697/ucs.2025.36.2.03
Niniejszy tekst koncentruje się na problemie przemocy domowej i rówieśniczej, doświadczanej przez dzieci i młodzież, w perspektywie szkoły jako instytucji znajdującej się w systemie przeciwdziałania temu zjawisku. Celem opracowania jest próba określenia roli szkoły w procesie zapobiegania i reagowania na przemoc, a także jej aktualnych możliwości i kierunków działania, jak również rekomendacji w tym zakresie. W artykule wykorzystano dane jakościowe pochodzące z badań empirycznych przeprowadzonych w warszawskich szkołach w 2023 r. Analiza materiału empirycznego pozwoliła na wskazanie dwóch zasadniczych obszarów działania szkoły: praca z uczniem i współpraca z rodzicami oraz instytucjami zewnętrznymi. Na obu tych polach wskazano na główne metody i strategie działania nauczycieli, pedagogów i specjalistów szkolnych, jak też bariery i trudności wymagające wprowadzenia nowych rozwiązań lub udoskonalenia istniejących. Na zakończenie przywołano spostrzeżenia i rekomendacje przedstawicieli placówek oświatowych we wspomnianym zakresie.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.