https://doi.org/10.21697/seb.5898
Niniejszy artykuł recenzyjny omawia książkę Md. Abu Sayema Religion and Ecological Crisis: Christian and Muslim Perspectives from John B. Cobb and Seyyed Hossein Nasr jako ważny wkład we współczesne badania na styku religii i ekologii. Przedstawia Johna B. Cobba Jr. jako myśliciela, którego teologia procesu łączy odpowiedzialność ekologiczną ze współzależnością, dobrem wspólnym i krytyką ekonomizmu, podczas gdy Seyyed Hossein Nasr zostaje ukazany jako metafizyczny krytyk nowoczesności, diagnozujący dewastację ekologiczną w kategoriach desakralizacji i duchowej alienacji. Artykuł recenzyjny dowodzi, że książka Sayema jest szczególnie cenna, ponieważ ukazuje religię zarówno jako potencjalnie współodpowiedzialną za dominację nad przyrodą, jak i jako zdolną do dostarczania moralnych i duchowych zasobów niezbędnych dla ekologicznego samoograniczenia, troski i odpowiedzialności. Jednocześnie tekst rozwija argumentację Sayema, umieszczając ją w szerszym kontekście dyskusji o demokracji, pluralizmie, rozumie publicznym i legitymizacji ekologicznej. Odwołując się do Johna Rawlsa i Bryana G. Nortona, autor sugeruje, że odpowiedzialność ekologiczna we współczesnych społeczeństwach musi być również formułowana w sposób zgodny z demokratycznym pluralizmem i częściowo nakładającym się konsensusem. Artykuł dochodzi do wniosku, że znaczenie książki Sayema polega na ukazaniu, w jaki sposób różne tradycje religijne mogą zbiegać się we wspieraniu ekologicznej mądrości bez zacierania ich teologicznych i filozoficznych różnic.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.