https://doi.org/10.21852/sem.1849
W artykule poruszona została kwestia biograficznego uczenia się w edukacji religijnej, szczególnie w kontekście słowackim, gdzie obecnie trwa reforma szkolnictwa podstawowego. Biograficzne uczenie się definiuje się jako naukę opartą na własnej biografii oraz na biografiach innych ludzi. Dzięki poznawaniu biografii dzieci i młodzież mogą identyfikować się z innymi ludźmi jako wzorami do naśladowania, co wspiera proces kształtowania ich własnej tożsamości. Celem badania jest wdrożenie tej innowacyjnej metody uczenia się w procesie nauczania religii. Biograficzne uczenie się jest również ważną częścią programu nauczania religii, ponieważ pozwala uczniom zastanowić się nad ważnymi etapami ich życia i nauczyć się myśleć o nich z perspektywy wiary. Praca z własną biografią, a także z biografiami innych osób, umożliwia uczniom nawiązanie poznawczej, emocjonalnej i społecznej relacji z samym sobą oraz refleksję nad własnym stylem życia, wartościami i normami. Rezultatem badania jest propozycja metody pracy z biografią w edukacji religijnej w szkołach na Słowacji. Na przykładzie życia Eleonory Zacharovej, pochodzącej z Norymbergi w Niemczech, która większość swojego życia przeżyła na Słowacji, zostanie przedstawiona metoda uczenia się biograficznego w programie nauczania religii rzymskokatolickiej na Słowacji wraz z konkretnymi sugestiami dotyczącymi dydaktycznego wdrażania tej metody.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English