Opublikowane: 2026-10-08

Wczesnonowożytne dwory obronne na pograniczu Mazowsza i Podlasia w okresie od połowy XVI do połowy XVII w.

Magdalena Żurek Profil ORCID autora Magdalena Żurek
Saeculum Christianum. Pismo Historyczne
Dział: Rozprawy i Artykuły
DOI https://doi.org/10.21697/sc.2026.33.1.9

Abstrakt

Fenomen dworów obronnych, położonych na nasypach lub otoczonych systemem wałów i fos, zaistniał na pograniczu Mazowsza i Podlasia w 2. połowie XVI i 1. połowie XVII w. W tym regionie wzniesiono 7 takich budowli: Zawiszyn, Ossówno, Starawieś, Miedzna, Ciechanowiec, Waniewo i Białystok. Prawdopodobnie różniły się wyglądem, ale wszystkie otoczone były pierścieniem fortyfikacji, wałów lub fos. Wszystkie znajdowały się na pograniczu Mazowsza i Podlasia. Na tym terenie osiedliła się głównie średnia szlachta. Niektórym z jej przedstawicieli, dzięki szczodrym nadaniom, efektownym karierom i przemyślanym małżeństwom, udało się zgromadzić rozległe majątki. Właściciele ufortyfikowanych dworów byli tymi, którzy robili kariery na dworze królewskim. Autorka przypuszcza, że powodem powstawania dworów obronnych w tym regionie i ich opuszczenia, względnie przebudowy, była zwiększona aktywność gospodarcza Zygmunta Augusta we wzmiankowanej okolicy. O ich funkcji reprezentacyjnej świadczył fakt, że wszystkie powstały w okresie pokoju, w bezpiecznej okolicy. Niektóre z nich wzniesione zostały niedaleko królewskich siedzib w Warszawie i Knyszynie przez przedstawicieli średniej szlachty (lub przybyszów), którzy podnieśli swoją pozycję dzięki związkom z dworem królewskim.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Żurek, M. (2026). Wczesnonowożytne dwory obronne na pograniczu Mazowsza i Podlasia w okresie od połowy XVI do połowy XVII w. Saeculum Christianum. Pismo Historyczne, 33(1). https://doi.org/10.21697/sc.2026.33.1.9

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.