Opublikowane: 2026-10-07

Nie-nadmierne wykorzystanie zasobów naturalnych a zrównoważony rozwój: rdzenna mądrość środowiskowa Lubuk Larangan

Imamulhadi Imamulhadi Profil ORCID autora Imamulhadi Imamulhadi , Eva Nuriyah Hidayat Profil ORCID autora Eva Nuriyah Hidayat , Fadhil Wirdiyan Ihsan Profil ORCID autora Fadhil Wirdiyan Ihsan
Studia Ecologiae et Bioethicae
Dział: Artykuły naukowe
DOI https://doi.org/10.21697/seb.5910

Abstrakt

Zrównoważony rozwój od niemal czterech dekad wyznacza kierunek globalnego zarządzania środowiskiem, jednak utrzymująca się degradacja środowiska wskazuje na ograniczenia w jego realizacji. W artykule podjęto próbę ustalenia, czy wyraźniejsze normatywne ograniczenia wykorzystania zasobów naturalnych mogą przyczynić się do wzmocnienia zrównoważonego rozwoju. Analizie poddano indonezyjską instytucję prawa zwyczajowego Lubuk Larangan oraz zakorzenione w jej rdzennej mądrości środowiskowej zasady nie-nadmiernego wykorzystania, wystarczalności i prostoty. Z zastosowaniem metody normatywno-prawnej przeanalizowano akty prawne, literaturę naukową oraz opublikowane badania etnograficzne, wykorzystując interpretację historyczną, systemową i socjologiczną. Autorzy argumentują, że osiągnięcie zrównoważonego rozwoju staje się trudniejsze, gdy produkcja ukierunkowana na zysk i konsumpcja dóbr innych niż niezbędne przekraczają granice uzasadnionych potrzeb człowieka oraz ograniczenia ekologiczne. W artykule zaproponowano zasady nie-nadmiernego wykorzystania, wystarczalności i prostoty jako ogólne zasady prawa ochrony środowiska, odróżniając je od konkretnych obowiązków prawnych, kierunków polityki publicznej i zobowiązań etycznych. Zasada nie-nadmiernego wykorzystania wymaga, aby korzystanie z zasobów naturalnych pozostawało zarówno w granicach uzasadnionych potrzeb człowieka, jak i zdolności ekosystemów do podtrzymywania życia i regeneracji. Uzupełniające zasady wystarczalności, prostoty i dzielenia się dodatkowo łączą zrównoważoną konsumpcję z odpowiedzialnością środowiskową i sprawiedliwością społeczną. Tam, gdzie zasady te nie zostały uznane w prawie pozytywnym, przedstawiono je jako normatywne ramy reformy prawa, a nie jako istniejące obowiązki prawne. Włączenie tych zasad do prawa ochrony środowiska i zarządzania zasobami naturalnymi może wzmacniać zrównoważony rozwój poprzez lepsze dostosowanie działalności gospodarczej do ograniczeń ekologicznych, sprawiedliwości międzypokoleniowej i rdzennej mądrości środowiskowej.

Słowa kluczowe:

zrównoważony rozwój, wykorzystanie zasobów naturalnych, nie-nadmierne wykorzystanie, rdzenna mądrość środowiskowa, Lubuk Larangan, etyka środowiskowa, prawo ochrony środowiska, wystarczalność, zrównoważona konsumpcja, zarządzanie zasobami naturalnymi

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Imamulhadi, I., Hidayat, E. N., & Ihsan, F. W. (2026). Nie-nadmierne wykorzystanie zasobów naturalnych a zrównoważony rozwój: rdzenna mądrość środowiskowa Lubuk Larangan. Studia Ecologiae Et Bioethicae. https://doi.org/10.21697/seb.5910

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.