Stosunek trzech poetów – Bogdana Czaykowskiego, Adama Czerniawskiego i Tymoteusza Karpowicza – nie tylko do języka poetyckiego, lecz do języka w ogóle, miał charakter poznawczy i rewidujący – szczególnie w przypadku Karpowicza, poety-lingwisty. Dla nich język znajdował się w stanie podejrzenia. Porzucili to, co oczywiste. Za wszelką cenę bronili się przed pochłonięciem przez język. Dzięki temu ich myślenie oraz akty poznawcze zyskały promienny blask. Dla nich język – przywołując piękną formułę Gadamera – był cudem i enigmą.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.