Tematem naszych wspólnych rozmyślań uczyniliśmy Logos. Jak wiemy, to greckie słowo, użyte przez Arystotelesa w definicji człowieka, oznacza zarówno słowo i mowę, jak i rozumność, której nie można sobie wyobrazić bez władania językiem. W teologii chrześcijańskiej Logos, przywołany w Prologu do Ewangelii św. Jana, oznacza również Chrystusa jako przedwieczną drugą Osobę Boską, czyli Słowo, poprzez które została stworzona cała widzialna rzeczywistość.

Obraliśmy termin ‘Logos’ jako znak jedności filologii: nauki o języku i literaturze. Wybraliśmy kategorię Logosu także i po to, by w świecie podziału na dyscypliny naukowe, naznaczonym polaryzacją poglądów, poszukiwać sfery wzajemnego rozumienia, nie tylko w obrębie różnych filologii oraz nauk o kulturze i religii, ale także w obrębie teologii, filozofii, psychologii, pedagogiki i wszelkiej refleksji nad rozumnością i myśleniem. Chcemy ożywić dawne nurty i formy refleksji, poddać je interpretacji i włączyć w dyskursy współczesne. Pragniemy uwidocznić rangę języka, literatury i kultury w rozwoju cywilizacyjnym i w życiu społecznym. Naszym celem jest dążenie do pogłębienia wzajemnego rozumienia przedstawicieli Homo sapiens w każdym środowisku, do pokazania tego, co wspólne lub możliwe do połączenia, a także formowanie refleksji na metapoziomie. W ogromnym obszarze wyznaczonym pojęciem Logosu pragniemy szukać ujęć syntetycznych, choć opartych na konkretnym materiale badawczym.