https://doi.org/10.21697/fp.2026.1.10
Współczesne życie społeczne często określane jest jako pozbawione cech wspólnotowości, strukturalnie rozproszone, którego najbardziej widocznym przejawem jest zanik społeczności lokalnych. Brakiem bliskości fizycznej i społecznej kontroli ludzi odpowiedzialnych za swoich sąsiadów tłumaczona jest m.in. wysoka tolerancja dla naruszania norm społecznych, ale także poczucie wyalienowania, czy epidemia depresji. Powstaje wobec tego pytanie: czy zanik wspólnot lokalnych, jest wyrazem braku potrzeb wspólnotowych czy też zmieniły się jedynie formy i kryteria kształtowania życia wspólnotowego.
Artykuł traktuje o potrzebie życia wspólnotowego w społeczeństwie zglobalizowanym, o kryteriach kształtowania relacji międzyludzkich, oraz pułapkach wynikających ze zmiany kryteriów oceny owych relacji. Odwołanie się do mechanizmów spójności emocjonalnej stanowi jedną z hipotez wyjaśniających współczesny fenomen życia wspólnotowego.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.