Opublikowane: 2026-07-27

Eko-Pesantren w Indonezji: Model edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju oparty na wierze, integrujący islamską etykę środowiskową z praktykami instytucjonalnymi

Chandra Dwisetyo Widodo Profil ORCID autora Chandra Dwisetyo Widodo
Studia Ecologiae et Bioethicae
Dział: Artykuły naukowe
DOI https://doi.org/10.21697/seb.5894

Abstrakt

Postępująca degradacja środowiska nasiliła potrzebę rozwoju edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju, która łączyłaby zarówno wymiar etyczny, jak i kulturowy. Islamskie szkoły pesantren w Indonezji stanowią specyficzny kontekst instytucjonalny, w którym odpowiedzialność środowiskowa może być integrowana z wartościami islamu. Niniejsze badanie konceptualizuje eko-pesantren jako oparty na wierze model edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju poprzez opracowanie zintegrowanych ram analitycznych łączących islamską etykę środowiskową z programem nauczania, pedagogiką, codziennymi praktykami oraz zarządzaniem instytucjonalnym. W badaniu zastosowano jakościową analizę literatury oraz tematyczną analizę treści w celu syntezy literatury dotyczącej edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju, islamskiej etyki środowiskowej i studiów nad pesantren. Przeprowadzona analiza pozwoliła wyodrębnić czterofilarowe ramy obejmujące Zielony Program Nauczania, Zielone Uczenie się, Zieloną Aktywność oraz Zielone Zarządzanie, które wspólnie tworzą zintegrowany model edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju. Ramy te ukazują, w jaki sposób zasady takie jak khalifah, mizan i amanah mogą być implementowane w praktyce edukacyjnej i instytucjonalnej. Niniejsze badanie wnosi wkład do dyskursu nad opartą na wierze edukacją na rzecz zrównoważonego rozwoju poprzez zaproponowanie zintegrowanego modelu koncepcyjnego eko-pesantren, a zarazem stanowi podstawę dla dalszych badań empirycznych prowadzonych w różnych kontekstach pesantren.

Słowa kluczowe:

eco-pesantren, edukacja na rzecz zrównoważonego rozwoju, islamska etyka środowiskowa, edukacja oparta na wierze, etyka środowiskowa, zarządzanie na rzecz zrównoważonego rozwoju, podejście obejmujące całą instytucję, Cel Zrównoważonego Rozwoju 4 – Dobra jakość edukacji, Cel Zrównoważonego Rozwoju 13 – Działania w dziedzinie klimatu

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Widodo, C. D. (2026). Eko-Pesantren w Indonezji: Model edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju oparty na wierze, integrujący islamską etykę środowiskową z praktykami instytucjonalnymi. Studia Ecologiae Et Bioethicae, 24(3), 41–55. https://doi.org/10.21697/seb.5894

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.