https://doi.org/10.21697/seb.5907
Etyka cnót środowiskowych stanowi jedno z głównych podejść we współczesnej filozofii środowiskowej, podejmujące problem moralnych podstaw relacji człowieka ze światem przyrody. Charles Hayes przedstawił niedawno obronę etyki cnót środowiskowych w odpowiedzi na krytykę tego stanowiska sformułowaną przez Holmesa Rolstona III. Po zarysowaniu krytyki Rolstona przedstawiona zostaje argumentacja Hayesa, obejmująca określone schematy ujmowania motywacji, które uznaje on za wadliwe i które przypisuje również Rolstonowi. Kwestionuję ukryte założenie Hayesa, że działać słusznie znaczy czynić to, co uczyniłaby osoba cnotliwa; podważam także przypisanie Rolstonowi wspomnianych wadliwych schematów motywacji. Opowiadam się natomiast za ujęciem Rolstona, zgodnie z którym to, co czyni działania słusznymi, a życie sensownym, wymaga odrębnego wyjaśnienia. Poddaję również krytyce pogląd, że zarówno życie cnotliwe, jak i życie ukierunkowane na środowisko przyrodnicze są samouzasadniające, ponieważ działania podejmowane przez osoby prowadzące takie życie mogą być, i często nie są, moralnie słuszne.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.