Opublikowane: 2026-09-14

Rolston i Hayes o etyce cnót środowiskowych: wewnętrzna wartość przyrody, motywacja moralna i relacje człowiek–przyroda

Robin Attfield Profil ORCID autora Robin Attfield
Studia Ecologiae et Bioethicae
Dział: Artykuły naukowe
DOI https://doi.org/10.21697/seb.5907

Abstrakt

Etyka cnót środowiskowych stanowi jedno z głównych podejść we współczesnej filozofii środowiskowej, podejmujące problem moralnych podstaw relacji człowieka ze światem przyrody. Charles Hayes przedstawił niedawno obronę etyki cnót środowiskowych w odpowiedzi na krytykę tego stanowiska sformułowaną przez Holmesa Rolstona III. Po zarysowaniu krytyki Rolstona przedstawiona zostaje argumentacja Hayesa, obejmująca określone schematy ujmowania motywacji, które uznaje on za wadliwe i które przypisuje również Rolstonowi. Kwestionuję ukryte założenie Hayesa, że działać słusznie znaczy czynić to, co uczyniłaby osoba cnotliwa; podważam także przypisanie Rolstonowi wspomnianych wadliwych schematów motywacji. Opowiadam się natomiast za ujęciem Rolstona, zgodnie z którym to, co czyni działania słusznymi, a życie sensownym, wymaga odrębnego wyjaśnienia. Poddaję również krytyce pogląd, że zarówno życie cnotliwe, jak i życie ukierunkowane na środowisko przyrodnicze są samouzasadniające, ponieważ działania podejmowane przez osoby prowadzące takie życie mogą być, i często nie są, moralnie słuszne.

Słowa kluczowe:

etyka cnót środowiskowych, etyka środowiskowa, wewnętrzna wartość przyrody, relacje człowiek–przyroda, słuszność moralna, racje motywujące, racje uzasadniające, antropocentryzm, Holmes Rolston III, Charles Hayes

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Attfield, R. (2026). Rolston i Hayes o etyce cnót środowiskowych: wewnętrzna wartość przyrody, motywacja moralna i relacje człowiek–przyroda. Studia Ecologiae Et Bioethicae. https://doi.org/10.21697/seb.5907

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.