Instrukcja redakcyjna „Saeculum Christianum”

1. Czasopismo „Saeculum Christianum” publikuje: Rozprawy i Artykuły, Materiały źródłowe, Sprawozdania i Komunikaty, Recenzje i Wspomnienia pośmiertne. Przyjmowane są teksty w następujących językach: polskim, angielskim, niemieckim, francuskim i włoskim.
2. Redakcja przyjmuje do druku teksty dotychczas niepublikowane, które należy przekazać do 31 grudnia każdego roku przez system OJS. Autor dostarcza ostateczną  wersję  tekstu. Plik zawierający proponowany do publikacji tekst powinien być nazwany od nazwiska i imienia autora artykułu. Np. Jan Nowak powinien nazwać przesyłany plik: nowak-jan.doc.
3. Autor dostarcza do Redakcji wersję w pliku word przesłaną pocztą elektroniczną na adres Redakcji. Do tekstu należy dołączyć bibliografię (zapis bibliograficzny zaczyna się od nazwiska autora), 3- 5 słów kluczowych oraz  streszczenie w języku polskim oraz abstrakt w j. angielskim, będący wiernym tłumaczeniem streszczenia w j. polskim. Długość abstraktu nie powinna przekraczać 800 znaków. Należy podać nazwisko autora przekładu. Do tekstów, które zawierają tabele i ilustracje należy dołączyć odpowiednio ich spisy tabel i ilustracji. 
4. Objętość artykułów i rozpraw nie powinna przekraczać 40 tys. znaków łącznie ze spacjami, przypisami, z ilustracjami i bibliografią. Maksymalna ilość ilustracji, map i tabel nie może przekroczyć 6. Objętość recenzji i omówień – nie więcej niż 10 tys. znaków.
5. Nadesłane teksty są dopuszczane do druku na podstawie dwóch pozytywnych recenzji. Zrecenzowane teksty przekazywane są wraz z recenzjami do autorów. Autor powinien ustosunkować się do uwag recenzentów, a następnie przesłać do Redakcji poprawioną wersję artykułu recenzowanego, wydruk komputerowy (jednostronny). Autor składa deklarację poświadczoną własnoręcznym podpisem o posiadaniu praw autorskich materiałów wysyłanych do druku.
6. Redakcja nie zwraca materiałów niezamawianych.
7. Podstawowe zasady sporządzania i opracowania maszynopisu:
   1. Ustawienia strony: margines górny, dolny, prawy i lewy- 2,5 cm;
   2. Tekst główny: czcionka Times New Roman 12 pkt., odstępy między wierszami 1,5, obustronne wyrównanie tekstu, odstęp pomiędzy wyrazami zawsze 1 spacja;
   3. W przypadku używania znaków specjalnych jak np. alfabet grecki lub hebrajski należy drogą elektroniczną przesłać na adres Redakcji plik z odpowiednią czcionką w formie PDF.;
   4. Śródtytuły: czcionka Times New Roman 12 pkt. bez stosowania WERSALIKÓW I kapitalików;
   5. Akapit należy rozpoczynać wcięciem ustawionym w jednakowy sposób w całym tekście (przy pomocy górnej linijki lub poprzez funkcję „Akapit” → „Wcięcia”; w polu „Specjalne” należy użyć „Pierwszy wiersz”). Nie należy używać do tego celu spacji;
   6. Nie stosuje się spacji przed następującymi znakami: kropka, przecinek, dwukropek, średnik, wykrzyknik, znak zapytania, nawias zamykający cudzysłów, cudzysłów zamykający, odsyłacz do przypisu, znak procentu;
   7. Nie stosuje się spacji po następujących znakach: nawias otwierający, cudzysłów otwierający;
   8. Po skrótach: s. (strona), t. (tom), cz. (część), vol. (wolumin), r. (rok.), z. (zeszyt), c. (capitulum) zawsze powinna znajdować się spacja;
   9. Cytaty zaznacza się przy pomocy cudzysłowów „drukarskich” a nie kursywy. Cytat w cytacie wyróżnia się cudzysłowem «francuskim». Cudzysłów francuski należy wstawić, stosując funkcję „Wstawienie”→ „Symbol” →”Więcej symboli” a nie poprzez wstawienie dwóch znaków <<wyraz>>
8. Układ tekstu.
   1. na pierwszej stronie artykułu: z lewej strony u góry imię i nazwisko autora, nazwa instytucji (jeśli autor życzy sobie, by tekst był afiliowany) lub miasto. Poniżej na osi tytuł;
   2. w recenzji nad tekstem umieszczamy nagłówek: imię i nazwisko autora recenzowanej pracy, pełny tytuł według strony tytułowej, miejsce i rok wydania, nazwę wydawnictwa, liczbę stron, ewentualnie nazwę serii wydawniczej. Jeśli recenzja dotyczy pracy zbiorowej lub edycji źródłowej, po tytule podajemy imiona i nazwiska redaktorów lub wydawców; jeśli praca jest wielotomowa – liczbę tomów lub części cyframi arabskimi, np. t. 1-2. Imię i nazwisko autora recenzji, afiliację lub miasto, w którym pracuje, umieszczamy pod tekstem recenzji, z prawej strony;
   3. wspomnienia pośmiertne: w tytule imię i nazwisko zmarłego, po nim w nawiasach dokładne daty życia. Imię i nazwisko autora jak w recenzji.
9. Tytuły, cytaty, cudzysłowy.
   1. tytuły dzieł i dokumentów:
      • rękopisy: oryginalne tytuły i incipity dokumentów, referatów itp. piszemy kursywą, tytuły nadane przez autora tekstu – bez kursywy, np. Laudum sejmiku, Memoriał itp.;
      • druki: tytuły dzieł i dokumentów piszemy kursywą, tytuły rozdziałów i fragmentów dzieł (dokumentów) – bez kursywy, tytuły domyślne lub utarte określenia tytułowe – wielką literą bez wyróżnień, np. Kronika Helmolda, Geograf Bawarski, Konstytucja 3 Maja;
   2. cytaty:
      • źródła cytujemy w języku oryginału lub tłumaczeniu z podaniem w przypisie oryginalnego tekstu; cytując tekst stosuje się cudzysłów, w przypadku słowiańskich alfabetów cyrylickich (białoruskiego, bułgarskiego, macedońskiego, rosyjskiego, serbsko-chorwackiego i ukraińskiego) zachowujemy alfabet oryginału;
      • cytowanych fragmentów źródłowych nie poprzedzamy i nie kończymy trzema kropkami;
      • opuszczenia w cytowanym tekście sygnalizujemy trzema kropkami
        w nawiasie prostokątnym [...];
   3. Skróty, daty i inne określenia czasu.
      1. w tekstach stosujemy ogólnie przyjęte skróty: itd., m.in., etc., i inne, a także
         z reguły: r. (rok) i w. (wiek);
      2. daty w tekście:
         • miesiąc słownie, np. 15 lipca 1410 rok, w sierpniu 1980 roku;
         • przy różnych kalendarzach: 8/18 stycznia 1654 r., ale: 24 X/6 XI 1917 r.;
         • okresy od do: 1-7 września 1939 r., 24 marca – 18 kwietnia 1653 r.;
         • w datach wtrąconych w nawiasie miesiąc podaje się liczbą rzymską
           i nie stosuje się skrótu r. na końcu, np. (31 VIII 1980);
      3. daty w przypisach:
         • miesiąc liczbą rzymską, np. 13 XII 1981 (nie dotyczy cytatów
           i fragmentów narracyjnych);
         • w razie braku daty dziennej miesiąc zawsze słownie, np. w maju 1600 r.;
      4. pisownia określeń „wiek”, „rok”:
         • przed: rozwinięte, np. w wieku XVI, w roku 1569;
         • po: skrócone, np. w XVI w., w 1569 r.;
      5. w określeniach typu „w drugiej połowie”, „lata osiemdziesiąte” nie używa się cyfr.
      1. zasady ogólne:
         • przypisy następują na dole strony – tzw. przypisy dolne. Odsyłacze do nich w tekście umieszczamy w górnej frakcji przed przecinkiem, średnikiem lub kropką kończącą zdanie (z wyjątkiem skrótów np. w.-wiek, r. - rok); a za wykrzyknikiem i znakiem zapytania; czcionka Times New Roman 10 pkt., interlinia 1,0, wyrównanie obustronne;
         • w przypisach stosuje się skróty takie same jak w tekście oraz konwencjonalne skróty łacińskie: ibidem, idem, eadem, iidem, eaedem, op. cit., loc. cit. Można stosować także inne skróty np. tamże lub przyjęte w historycznych opracowaniach specjalistycznych, jednak z objaśnieniem przy pierwszym zastosowaniu;
         • tomy, roczniki, numery, zeszyty i części periodyków i innych publikacji podajemy cyframi arabskimi.
         • treść przypisu należy traktować, jako zdanie tj. zaczynać od wielkiej litery i kończyć kropką.
      2. opisy bibliograficzne:
         • publikacja zwarta (książka): inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła i ewentualnie podtytuł, oddzielony kropką (kursywą), części wydawnicze, numer tomu, miejsce i rok wydania wykaz cytowanych stron, np. F. Braudel, Morze Śródziemne i świat śródziemnomorski w epoce Filipa II, wyd. 2, t. 1, Warszawa 2004, s. 77-80;
         • czasopisma: inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu (kursywą), tytuł czasopisma w cudzysłowie, rocznik, (tom) rok wydania, numer lub zeszyt cyframi arabskimi, strony, np. W. Gliński, Kościół unicki w okresie porozbiorowym (1795-1814), „Saeculum Christianum”, 10/2003, nr 1, s. 101-111;
         • serie wydawnicze: inicjał i nazwisko autora, tytuł kursywą, miejsce i rok wydania, nazwa serii w cudzysłowie, numer tomu, strony. W przypadku prac zbiorowych po tytule przywołanego tekstu następuje w: (bez nawiasów prostokątnych), tytuł opracowania zbiorowego pisany kursywą oraz inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania, nazwa serii w cudzysłowie, numer tomu, strony, np. T. Ciesielski, Kongresy pokojowe w Lubece w latach 1651-1653, w: Z dziejów stosunków Rzeczypospolitej Obojga Narodów ze Szwecją w XVII wieku, red. M. Nagielski, Warszawa 2007, „Fasciculi Historici Novi”, t. 8, s. 67-79;
         • biogramy w Polskim Słowniku Biograficznym traktujemy jak artykuły w wielotomowej pracy zbiorowej. Przy cytowaniu Słownika Biograficznego podajemy daty życia osoby cytowanej;
         • przypis, który bezpośrednio powtarza się, oznaczamy: Ibidem lub Tamże, strony (bez kursywy) Dzieło wcześniej cytowane zapisujemy: inicjał imienia i nazwisko autora, op. cit., lub dz. cyt., strony. Jeśli w jednym przypisie następują bezpośrednio po sobie więcej niż jedno dzieło tego samego autora, to przy cytowaniu drugiego dzieła (i następnych) zamiast inicjału i nazwiska autora piszemy: Idem, tytuł lub skrót tytułu, strony;
         • brak miejsca lub brak roku wydania książki cytowanej oznacza się skrótem [b.m.], [b.r.], [b.m.r.] w nawiasie prostokątnym;
         • stosujemy polskie określenia skrótowe: wyd., oprac., red. (nie pod red.);
         • opisy archiwaliów i rękopisów modernizujemy zgodnie z zasadami określonymi w Instrukcji wydawniczej dla średniowiecznych źródeł historycznych (Kraków 1925) oraz Instrukcji wydawniczej dla źródeł historycznych od XVI do połowy XIX wieku (Wrocław 1953);
         • opisy starodruków nie są modernizowane.

Instrukcja redakcyjna