Pubblicato il: 2026-09-28

Chorepiscopoi w prawie soborów i synodów oraz w Dekrecie Gracjana

Krzysztof Burczak
Prawo Kanoniczne
Sezione: Articoli
DOI https://doi.org/10.21697/pk.2026.69.3.02

Abstract

Tło i uzasadnienie podjętego tematu: Ustanowiony przez Jezusa Chrystusa Kościół jest społecznością hierarchiczną. Funkcjonujące w niej hierarchiczne kapłaństwo kształtowało się w oparciu o urząd biskupa, który kierując wspólnotą, potrzebował współpracowników w trosce o rozwój Kościoła. Biskupi wyświęcali swoich pomocników, aby ci głosili Ewangelię i sprawowali sakramenty w odległych terenach diecezji. Instytucja chorepiscopoi stanowi interesujący dla historii prawa kanonicznego przedmiot badań. W szczególny sposób podjęto nowy kierunek badań nad tą instytucją w Dekrecie Gracjana, gdyż nie dostrzeżono opracowań, które publikowałyby efekty badawcze w zakresie chorepiscopoi w tym najobszerniejszym zbiorze prawa kanonicznego.

Główny cel badań: Badania naukowe przeprowadzono w kierunku ustalenia ewolucji instytucji chorepiscopoi w ustawodawstwie soborów i synodów oraz w Dekrecie Gracjana.

Zastosowane metody: Zastosowano metodę historycznoprawną i filologiczną.

Kluczowe wyniki: W wyniku badań ustalono, że instytucja rozwijała się od II w. na Wschodzie i od V w. na Zachodzie. Jej zanik datuje się na XII w. Funkcje chorepiscopoi przejęli archidiakoni.

Najważniejsze wnioski: Kościół powołuje do istnienia instytucje, które służą do wypełniania jego misji. Dynamika społeczności Kościoła powoduje zanikanie jednych instytucji i stanowienie nowych, aby skutecznie i zgodnie z Objawieniem wypełniać istotny cel, jakim jest salus animarum.

Regole di citazione

Burczak, K. (2026). Chorepiscopoi w prawie soborów i synodów oraz w Dekrecie Gracjana. Prawo Kanoniczne, 69(3), 29–49. https://doi.org/10.21697/pk.2026.69.3.02

##plugins.themes.libcom.share##

Licenza


##plugins.themes.libcom.BOCookieBarText##