https://doi.org/10.21697/snr.2018.48.3.06
Ostatnie lata przyniosły wzmożone działania państwa na rzecz tworzenia i wdrażania aktywnej polityki społecznej. Obserwuje się działania mające integrować społeczności osób zagrożonych wykluczeniem oraz aktywności mające przywrócić społeczeństwu grupy już zmarginalizowane, wykluczone. Jedną z takich społeczności, w stosunku do których aktywizuje się działania polityki społecznej, są ludzie starzy. Sama populacja seniorów jest wewnętrznie mocno zróżnicowana, stąd oczekiwać należałoby zróżnicowanych ofert aktywizacyjnych. Czy jednak tak jest w rzeczywistości? Czy podejmowane formy pracy z osobami i na rzecz osób starszych są na tyle właściwe, że odnoszą zamierzony skutek? Co więcej: jeżeli jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle? Gdzie należy szukać źródeł niepowodzeń? To tylko niektóre pytania, na które – wprawdzie pobieżnie – postara się odpowiedzieć niniejszy artykuł.
Scarica file
Regole di citazione
##plugins.themes.libcom.share##
Licenza
Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non opere derivate 4.0 Internazionale.
Deutsch
English
Italiano
Język Polski