ZASADY OPRACOWANIA TEKSTU DO CZASOPISMA „ZAŁĄCZNIK KULTUROZNAWCZY”

1. Wersję elektroniczną tekstu (plik tekstowy w formacie .doc lub .docx) prosimy

przesłać na adres: zalacznikkulturoznawczy@gmail.com

2. Stosujemy czcionkę Times New Roman, rozmiar 12, odstęp między wierszami 1,5,

wszystkie marginesy – 2,5.

3. Na początku tekstu podajemy:

→ imię i nazwisko autora/ki artykułu;

→ afiliację w języku polskim i angielskim;

→ adres email;

→ numer ORCID;

→ tytuł artykułu.

4. Tytuły książek, artykułów, filmów, spektakli teatralnych itp. zapisujemy kursywą.

Tytuły czasopism zapisujemy w cudzysłowie, prostą czcionką.

5. W tekście głównym, gdy mowa po raz pierwszy o danej osobie, rozwijamy inicjały.

6. Liczebniki zapisujemy słownie, z zachowaniem zasady ekonomii (np. „dwunastu

ludzi”, ale „1865 ludzi”).

7. Niedługie cytaty zamieszczamy bezpośrednio w tekście, w cudzysłowie; dłuższe

(ponad cztery wiersze) lub szczególnie istotne – w osobnych akapitach, czcionką

rozmiar 10. Dajemy światło między cytatem a tekstem głównym (na górze i na dole

cytatu), w tym przypadku nie stosujemy już cudzysłowu.

8. Pamiętamy o stosowaniu właściwego cudzysłowu (tzn. „abc”, nie "abc"); w przypadku

cytatów wewnętrznych stosujemy „»niemieckie« cudzysłowy”; pominięcia

zaznaczamy wielokropkiem w nawiasie kwadratowym […]; wtrącenia zapisujemy w

nawiasie kwadratowym [z adnotacją – przyp. I.N.]

9. Wyrazy oraz zwroty obcojęzyczne zapisujemy kursywą.

10.Wyróżnienia w cytatach stosujemy z umiarem. Nanosimy je poprzez zastosowanie

automatycznej funkcji r o z s t r z e l e n i a druku (2,5 p.).

11. Stosujemy przypisy dolne/oksfordzkie (czcionka 10 p.) zgodnie z następującym

wzorem:

→ publikacja zwarta: inicjał, nazwisko, tytuł, tłumacz, miejsce + data wydania, numer strony.

U. Eco, Wyznania młodego pisarza, tłum. J. Korpanty, Warszawa 2011, s. 33.

→ rozdział w pracy zbiorowej: inicjał, nazwisko, tytuł rozdziału, tłumacz, [w:] tytuł pracy

zbiorowej, redaktor, miejsce + data wydania, numer strony.

A. Konopacki, Ikonografia malarstwa prerafaelitów. Wybrane aspekty, [w:] Tematy, tradycje i teorie w sztuce

doby romantyzmu, red. J. Białostocki, Warszawa 1981, s. 124.

→ artykuł w czasopiśmie: inicjał, nazwisko, tytuł artykułu, tłumacz, „tytuł czasopisma”, rok

wydania, tom, numer, numer strony.

A. Morstin-Popławska, Historia pewnego złudzenia. Teorie kiczu i „Podwójne życie Weroniki”, „Kwartalnik

Filmowy” 2009, nr 66, s. 79.

→ W przypadku źródeł internetowych podajemy dodatkowo adres strony (z usuniętym

hiperłączem) oraz datę dostępu:

http//www.gazetawyborcza.pl/wydawnictwa_naukowe (dostęp: 12.07.2018).

W przypisach stosujemy następujące skróty: ibidem, op. cit., zob.

12. Do artykułu dołączamy bibliografię uporządkowaną alfabetycznie (zgodnie z nazwiskami

autorów/ek), w której zapisujemy pełną formę imienia autora oraz skróconą nazwę

wydawnictwa (jeśli taka jest stosowana). W bibliografii powinny się znaleźć wszystkie

pozycje z przypisów.

Oto przykłady:

Umberto Eco, Wyznania młodego pisarza, tłum. J. Korpanty, Świat Książki, Warszawa 2011.

Adam Konopacki, Ikonografia malarstwa prerafaelitów. Wybrane aspekty, [w:] Tematy, tradycje i

teorie w sztuce doby romantyzmu, red. J. Białostocki, PWN, Warszawa 1981

13. Materiały ilustracyjne przesyłamy w osobnych plikach, odpowiednio ponumerowanych

(zgodnie z kolejnością występowania w artykule), o możliwie wysokiej rozdzielczości.

Dodatkowo w osobnym pliku tekstowym przesyłamy spis ilustracji z podanymi

tytułami oraz źródłami (w przypadku obrazów z Internetu podajemy także datę

dostępu; autorzy mają obowiązek poinformować redakcję o prawnej możliwości

wykorzystania przesłanych ilustracji).

W tekście głównym sygnalizujemy preferowane miejsce ulokowania ilustracji za

pomocą podświetlonej adnotacji (ilustracja 1), (ilustracja 2) itd.

14. Do artykułu należy dołączyć (na końcu lub w osobnym pliku):

→ tłumaczenie tytułu tekstu na język angielski;

→ streszczenie w języku angielskim (ok. 3000 znaków; streszczenie powinno być

utrzymane w formie bezosobowej, dotyczyć ogólnej problematyki rozprawy, przyjętej

metodologii badań oraz syntetycznie prezentować najważniejsze tezy pracy).

→ słowa kluczowe (4-7) w języku angielskim.

Artykuł zostanie dopuszczony do druku, jeśli uzyska akceptację Redakcji i

Recenzentów. Osoby te ewentualnie mogą wskazać na konieczność dokonania skrótu

danego tekstu lub wprowadzenia poprawek. Zalecana długość tekstu to około 30 tys. znaków ze spacjami.

Kryteria kwalifikacji i odrzucania artykułów naukowych zgłaszanych do „Załącznika Kulturoznawczego”

1. Zasady ogólne

Każdy artykuł naukowy zgłoszony do „Załącznika Kulturoznawczego” podlega wstępnej ocenie członków Redakcji. Celem oceny jest ustalenie, czy tekst spełnia podstawowe wymagania pozwalające na skierowanie go do zewnętrznej recenzji naukowej.

Wstępna decyzja Redakcji podejmowana jest przede wszystkim na podstawie:

1. zgodności artykułu z profilem naukowym czasopisma;
2. naukowego charakteru tekstu;
3. jego potencjalnej wartości poznawczej i oryginalności;
4. poprawności metodologicznej i argumentacyjnej;
5. zgodności z zasadami etyki publikacyjnej;
6. spełnienia podstawowych wymagań formalnych czasopisma.

Spełnienie wymagań formalnych nie oznacza automatycznej kwalifikacji tekstu do recenzji. O skierowaniu artykułu do recenzentów decydują przede wszystkim jego walory naukowe oraz ocean adekwatności jego tematyki i charakteru do koncepcji planowanych numerów.

2. Kryteria wstępnej kwalifikacji redakcyjnej

2.1. Zgodność z profilem czasopisma

Do dalszego procedowania kwalifikowane są teksty mieszczące się w szeroko rozumianym obszarze badań kulturoznawczych oraz dyscyplin i perspektyw pokrewnych, m.in. nauk o kulturze i religii, antropologii kulturowej, socjologii kultury, medioznawstwa, literaturoznawstwa, filmoznawstwa, teatrologii, badań nad kulturą audiowizualną i innych interdyscyplinarnych badań nad kulturą.

W przypadku numerów lub działów tematycznych uwzględnia się również stopień zgodności artykułu z problematyką danego działu.

Podstawa do odrzucenia na etapie redakcyjnym: problematyka artykułu pozostaje poza profilem czasopisma lub nie wpisuje się w koncepcje merytoryczną numeru, związek podejmowanego zagadnienia z badaniami nad kulturą jest marginalny.

2.2. Naukowy charakter artykułu

Artykuł powinien stanowić tekst naukowy, a w szczególności:

• formułować możliwy do zidentyfikowania problem, pytanie badawcze lub cel poznawczy;
• przedstawiać określone stanowisko, hipotezę lub tezę;
• opierać argumentację na analizie odpowiednio dobranego materiału;
• ujawniać przyjętą perspektywę teoretyczną i/lub metodologiczną, stosownie do charakteru badań;
• prowadzić do wniosków wynikających z przeprowadzonej analizy;
• odwoływać się do istniejącego stanu badań w zakresie niezbędnym dla podejmowanego problemu.

Podstawę do odrzucenia przed recenzją mogą stanowić w szczególności:

• uzasadnione wątpliwość co do oryginalność tekstu i/lub kwestii jego autorstwa;
• czysto opisowy, popularyzatorski, publicystyczny lub eseistyczny charakter tekstu;
• brak możliwego do określenia problemu badawczego;
• zastępowanie analizy streszczeniem dzieł, wydarzeń, koncepcji lub poglądów innych badaczy;
• brak argumentacji pozwalającej uznać formułowane wnioski za naukowo uzasadnione;
• zasadnicza niezgodność pomiędzy deklarowanym celem, zastosowaną metodą, analizowanym materiałem i wnioskami.

2.3. Oryginalność i wartość poznawcza

Artykuł powinien wnosić rozpoznawalny wkład do istniejących badań. Oryginalność nie musi oznaczać podjęcia całkowicie nowego tematu; może polegać również na:

• nowej interpretacji znanego materiału;
• zastosowaniu nowej perspektywy teoretycznej lub metodologicznej;
• zestawieniu zjawisk dotychczas analizowanych oddzielnie;
• wykorzystaniu nowego materiału badawczego;
• rewizji wcześniejszych ustaleń;
• rozwinięciu lub zakwestionowaniu istniejącej dyskusji naukowej.

Podstawę do odrzucenia może stanowić brak rozpoznawalnej wartości dodanej w stosunku do istniejącego stanu badań, zwłaszcza gdy artykuł ogranicza się do odtworzenia powszechnie znanych ustaleń.

2.4. Stan badań i wykorzystanie literatury naukowej

Autor powinien wykazać znajomość publikacji istotnych dla podejmowanego problemu.

Ocenie podlega w szczególności:

• adekwatność przywoływanej literatury;
• uwzględnienie kluczowych opracowań;
• wykorzystanie aktualnego stanu badań tam, gdzie jest to uzasadnione charakterem problemu;
• rzeczywiste wykorzystanie literatury w argumentacji, a nie wyłącznie jej przywołanie;
• poprawne rozróżnienie między ustaleniami autora artykułu a ustaleniami innych badaczy.

Nie należy automatycznie dyskwalifikować tekstu z powodu pojedynczych braków bibliograficznych, jeżeli możliwe jest ich uzupełnienie w procesie recenzyjnym.

Zasadniczą podstawą do odrzucenia artykułu  przed recenzją mogą mieć charakter etyczny lub merytoryczny. Może to być na przykład zasadnicza nieznajomość stanu badań powodująca, że autor przedstawia jako nowe ustalenia od dawna obecne w literaturze albo buduje argumentację na nieaktualnych lub przypadkowo dobranych źródłach

2.5. Metodologia, analiza i argumentacja

Artykuł powinien zachowywać spójność między: problemem badawczym, materiałem badawczym, metodą/perspektywą badawczą, analizą, wnioskami. Metoda badawcza powinna być adekwatna do przedmiotu badań.

Podstawę do negatywnej kwalifikacji mogą stanowić m.in.:

• poważne błędy metodologiczne;
• wnioski niewynikające z przedstawionej analizy;
• wybiórcze wykorzystywanie materiału wyłącznie dla potwierdzenia z góry przyjętej tezy;
• nieuzasadnione generalizacje;
• zasadnicze sprzeczności w argumentacji;
• brak materiału pozwalającego zweryfikować przedstawione rozumowanie;
• nierzetelne wykorzystanie literatury przedmioty.

3. Standardy etyczne

Do recenzji mogą być kierowane wyłącznie teksty oryginalne, wcześniej niepublikowane w języku polskim i niezgłoszone równocześnie do publikacji w innym czasopiśmie.

Autorzy są zobowiązani do prawidłowego oznaczania cytatów i zapożyczeń oraz do respektowania praw autorskich.

Autorzy powinni ujawnić:

• rzeczywisty wkład wszystkich współautorów;
• źródła finansowania badań;
• potencjalne konflikty interesów;
• inne informacje wymagane przez aktualną politykę etyczną i politykę wykorzystywania narzędzi sztucznej inteligencji UKSW.

Niedopuszczalne są w szczególności:

• świadome podawanie nierzetelnych lub nieistniejących źródeł;
• plagiat;
• nieujawniony autoplagiat;
• fabrykowanie lub fałszowanie danych lub świadome podawanie nierzetelnych lub nieistniejących źródeł;
• ghostwriting;
• guest/gift authorship;
• manipulowanie cytowaniami;
• naruszenie praw autorskich;
• inne poważne naruszenia zasad rzetelności naukowej.

Stwierdzenie poważnego naruszenia etycznego stanowi podstawę do odrzucenia artykułu niezależnie od jego pozostałych walorów naukowych.

W przypadku podejrzenia naruszenia etyki Redakcja postępuje zgodnie z aktualną polityką etyki wydawniczej UKSW.

4. Wymagania formalne

Redakcja sprawdza zgodność tekstu z podstawowymi wymaganiami dla autorów, w szczególności obecność wymaganych metadanych, abstraktu, słów kluczowych, bibliografii i innych elementów przewidzianych przez aktualne zasady czasopisma i polityki Wydawnictwa Naukowego UKSW.

Zalecana objętość artykułu: 20 000 - 40 000 znaków ze spacjami (wraz z metadanymi).

Drobne uchybienia techniczne lub redakcyjne nie powinny same w sobie stanowić podstawy do merytorycznego odrzucenia wartościowego artykułu. W takim przypadku tekst może zostać zwrócony autorowi do dostosowania przed rozpoczęciem procedury recenzyjnej.

Odmowa dokonania wymaganych zmian formalnych lub niemożność dostosowania tekstu do podstawowych standardów publikacyjnych może prowadzić do zakończenia procedowania artykułu.

5. Możliwe decyzje po wstępnej ocenie Redakcji

a. Zakwalifikowanie tekstu do recenzji;

b. Zwrot do autora przed recenzją w celu wprowadzenia uzupełnień, wyjaśnień lub poprawek;

c. Odrzucenie redakcyjne bez kierowania do recenzji. Decyzja o odrzuceniu na etapie redakcyjnym powinna wskazywać główną przyczynę zakończenia procedowania tekstu.

6. Kryteria oceny artykułu przez recenzentów

Artykuł skierowany do procedury double-blind peer review otrzymuje co najmniej dwie niezależne recenzje.

Zaleca się, aby recenzent ocenił w szczególności:

1. znaczenie i zasadność podjętego problemu badawczego;
2. oryginalność artykułu i jego wkład do istniejących badan lub inne szczególne walory tekstu;
3. znajomość i właściwe wykorzystanie stanu badań;
4. adekwatność przyjętej perspektywy teoretycznej i metodologicznej;
5. dobór i sposób wykorzystania materiału badawczego;
6. logikę, spójność i siłę argumentacji;
7. stopień, w jakim wnioski wynikają z przeprowadzonych analiz;
8. strukturę, komunikatywność oraz precyzję wywodu naukowego;
9. ogólny poziom naukowy tekstu i jego przydatność dla odbiorców czasopisma.

Recenzent powinien formułować uwagi w sposób rzeczowy i uzasadniać zastrzeżenia.

7. Konkluzje recenzji

Recenzja może zakończyć się jedną z trzech konkluzji:

1. Przyjęty do druku bez poprawek;
2. Po uwzględnieniu poprawek redakcyjnych;
3. Artykuł nie kwalifikuje sie do druku.

8. Rozbieżne recenzje

Jeżeli jedna z recenzji jest pozytywna lub pozytywna warunkowa, a druga negatywna, Redakcja:

• może podjąć decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu artykułu, przedstawiając pisemne uzasadnienie swojej decyzji, albo
• może skierować artykuł do trzeciego recenzenta.

Ostateczna odpowiedzialność za decyzję o publikacji należy do Redakcji.

9. Zasada nadrzędna

Ocena artykułu powinna dotyczyć jego jakości naukowej i poprawnośc formalnej, rzetelności, zgodności z profilem czasopisma i obowiązującymi politykami wydawniczymi.

Na decyzję nie mogą wpływać stopień lub tytuł naukowy autora, jego pozycja akademicka, afiliacja, wiek, narodowość ani inne okoliczności niezwiązane z naukową wartością zgłoszonego tekstu.