Wartości społeczne w edukacji dla zrównoważonego rozwoju

Zbigniew Babicki

Abstrakt


Edukacja dla zrównoważonego rozwoju stanowi ważną strategię społeczną, która ma na celu wspieranie koniecznych zmian będących odpowiedzią na globalne zagrożenia społeczno-gospodarcze współczesnego świata. Podkreśla potrzebę podejścia holistycznego, łączącego problemy związane z rozwojem z kwestiami społecznymi i środowiskowymi. Celem artykułu jest próba ukazania potrzeby i znaczenia obecności wartości społecznych w idei zrównoważonego rozwoju, która poprzez edukację zmierza do wywoływania w ludziach zmian o charakterze lokalnym i globalnym. Zmiany te mają prowadzić do budowania lepszego świata opartego na większej integracji ze środowiskiem i w sprawiedliwym społeczeństwie, nie tylko dla współczesnych, lecz także przyszłych pokoleń.

Słowa kluczowe


zrównoważony rozwój; edukacja dla zrównoważonego rozwoju; wartości społeczne; środowisko; wspólnota; dobro wspólne;

Bibliografia


Babicki Z. (2016). Praktyczny wymiar edukacji globalnej. W: Babicki Z., Kuleta-Hulboj M. (red.). Teoretyczne i praktyczne konteksty edukacji globalnej. Warszawa: Wydawnictwo UKSW.

Babicki Z. (2017a). Idea wychowania do pokoju w programach pomocowych dzieciom w Afryce. „Forum Pedagogiczne”, nr 1, s. 211–226.

Babicki Z. (2017b). Sprawiedliwość społeczna w założeniach i działaniach sprawiedliwego handlu. „Forum Pedagogiczne”, nr 2, s. 133–144.

Bauman Z. (2007). Szanse etyki w zglobalizowanym świecie. Kraków: Wydawnictwo „Znak”.

Braidotti R. (2014). Po człowieku. Warszawa: Wydawnictwo PWN.

Cichosz M. (2014). Środowisko/środowisko wychowawcze – dorobek, kierunki przemian – współczesne wyzwania. W: Danilewicz W., Theiss W. (red.). Pedagogika społeczna wobec zagrożeń człowieka i idei sprawiedliwości społecznej. Warszawa: „Żak” Wydawnictwo Edukacyjne Z. Dobkowskiej.

Delors J. (1998). Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO Międzynarodowej Komisji do spraw Edukacji dla XXI wieku. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”.

Deklaracja Zasad Tolerancji, Ogłoszona i podpisana przez państwa członkowskie UNESCO 16 listopada 1995, dostępny na: https://portal.tezeusz.pl (otwarto: 6.11.2018).

Etzioni A. (1968). The Active Society: A Theory of Societal and Political Process. New York: Collier-Macmillan.

Góralczyk P. (1989). Chrześcijanin budowniczym pokoju. „Communio”, nr 5, s. 114–126.

http://www.unesco.pl (otwarto: 8.06.2018).

http://www.un.org (otwarto: 25.10.2018).

Kopiec H. (2004). W kręgu nadziei i pułapek tolerancji. W: Niewęgłowski J. (red.). W trosce o młodzież. Edukacja–praca–obywatelstwo. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie.

Kronenberg J. Bergier T. (2010). Wyzwania zrównoważonego rozwoju w Polce. Kraków: Wydawnictwo Fundacja Sendzimira.

Kuleta-Hulboj M. (2017). Sprawiedliwość i odpowiedzialność w edukacji globalnej (w narracjach przedstawicieli organizacji pozarządowych). „Forum Pedagogiczne”, nr 2, s. 119–132.

Maffesoli M. (2008). Czas plemion. Schyłek indywidualizmu w czasach ponowoczesnych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Majka J. (1982). Filozofia społeczna. Wrocław: Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej.

Nikitorowicz J. (2006). Pedagog społeczny w warunkach wielokulturowości i potrzeby kreowania przestrzeni międzykulturowego dialogu. W: Kozdrowicz E., Przecławska A. (red.). Absolwent pedagogiki dziś. Perspektywa teorii i praktyki pedagogiki społecznej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Odrowąż-Coates A. (2015). Is gender neutrality a post-human phenomenon? The concept of ‘gender neutral’ in Swedish education. „Journal of Gender and Power”, nr. 1, vol. 3, s. 113–133.

Pilch T. (2013a). Wprowadzenie. W: Pilch T., Sosnowski T. (red.). Zagrożenia człowieka i idei sprawiedliwości społecznej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”.

Pilch T. (2013b). Polska nietolerancja. W: Pilch T., Sosnowski T. (red.). Zagrożenia człowieka i idei sprawiedliwości społecznej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Rogall H. (2010). Ekonomia zrównoważonego rozwoju. Teoria i praktyka. Poznań: Wydawnictwo Zysk i s-ka.

Scheunpflug A. (2004). Learning and skills for a global society: the education context. W: O’Loughlin E., Wegimont L. (red.). Learning for a global society. Evaluation and quality in global education. Proceedings of the GENE Conference. Lisbon.

Skorowski H. (1994). Być chrześcijaninem i obywatelem dziś. Refleksje o postawach moralno-społecznych. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie.

Skrzypczak B. (2016). Współczynnik społecznościowy. Edukacyjne (re)konstruowanie instytucji społecznościowych – w perspektywie pedagogiki społecznej. Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne Akapit.

Szadzińska E. (2015). Proces kształcenia ukierunkowany na wartości społeczne. W: Kuleta-Hulboj M., Gontarska M. (red.). Edukacja globalna. Polskie konteksty i inspiracje. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.

Tarnowski J. (1983). Dialog z młodymi. „Communio”, nr 4, s. 80–92.

Tarnowski J. (2005). Chrześcijańska pedagogika personalno-egzystencjalna. W: Śliwerski B. (red.). Współczesne teorie i nurty wychowania. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Theiss W. (2016). Solidarność globalna i zadania edukacji (Czytając Baumana). W: Babicki Z., Kuleta-Hulboj M. (red.). Teoretyczne i praktyczne konteksty edukacji globalnej. Warszawa: Wydawnictwo UKSW.

Tönnies F. (1988). Wspólnota i stowarzyszenie. Warszawa: Wydawnictwo PWN.

UNESCO (2002). The culture of peace. Paryż: Wydawnictwo UNICEF.

Wichrowicz J. (1982). Tolerancja. W: Pawlak Z. (red.). Katolicyzm A–Z. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha.

Zawojski P. (2017). Posthumanizm, czyli humanizm naszych czasów. „Kultura i Historia”, nr 32, s. 68–76.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142