https://doi.org/10.21697/zp.2026.26.1.08
Celem artykułu jest ustosunkowanie się do problemu dopuszczalności skierowania zaleceń pokontrolnych usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami do dysponenta zabytku nieruchomego ujętego w gminnej ewidencji zabytków lub nieobjętego żadną z prawnych form ochrony. Judykatura wypracowała w tym zakresie rozbieżne, choć przekonujące stanowiska, a lektura stosownej literatury nie dostarcza jasnej odpowiedzi na pytanie o zakres zastosowania przywołanego przepisu, co uzasadniało podjęcie głębszych rozważań na ten temat. Badanie przeprowadzono metodą dogmatyczno-prawną. W ramach pracy zaprezentowano argumentację przedstawianą przez zwolenników każdego z rozwiązań przyjętych w orzecznictwie, a następnie zestawiono ją ze stanowiskiem doktryny i uzupełniono o własne spostrzeżenia. Zabieg ten pozwolił na ustalenie, że wykładni przepisu stanowiącego podstawę wydania zaleceń pokontrolnych należy dokonywać z uwzględnieniem innych przepisów ustawy, a zwłaszcza art. 3 ust. 1, który nakazuje nadawać zdefiniowanemu w jego treści pojęciu określone znaczenie.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
English
Język Polski