https://doi.org/10.21697/zp.2025.25.4.14
Artykuł jest poświęcony rozważaniom prawników średniowiecznych (glosatorów i komentatorów) dotyczących cesji wierzytelności jako środka regresu. Konfrontują się oni z tym samym pytaniem, na które starali sie odpowiedzieć już prawnicy rzymscy: jak zapewnić osobie, która spłaciła cudzy dług, możliwość przejęcia od wierzyciela roszczeń względem dłużnika głównego. Zgodnie z zasadami umarzania wierzytelności powinny one wygasnąć w momencie spłaty. Jak pokazuje lektura źródeł średniowiecznych rozstrzygniecie, przyjęte przez prawników tego okresu odbiega w decydującym punkcie od propozycji jurystów rzymskich. Analiza tesktów Azona, glosy Akursjusza oraz Bartolusa prowadzi do wniosku że u podłoża ich propozycji leży inna koncepcja zobowiązania poręczyciela, niż uznawana przez prawników rzymskich. Do zmiany tej koncepcji przyczyniła się Nowela 4 Justyniana.
Download files
Citation rules
Cited by / Share